چرا وال‌مش؟

در راهکار وال‌مش بر خلاف روش وال‌پست نیازی به استفاده از وادارهای قائم و تیرک‌های افقی نیست و تمام عملیات مربوط به آن‌ها از جمله ساخت و آماده‌سازی وادارها، اجرای لایه ضد زنگ، جوشکاری، سوراخکاری بتن، نصب پلیت در بتن و … حذف می‌شود.
در دیوارهای مهار شده با وال مش بر خلاف روش وال‌پست نیازی به استفاده از میلگرد بستر نیست.
به دلیل حذف وادارها، تیرک‌ها، صفحه‌های فلزی، میلگرد بستر و … در وال‌مش، مرحله دیوارچینی با سهولت و سرعت بیشتری انجام می‌شود.
در راهکار وال مش در محل تقاطع دیوارها نیازی به اجرای ادوات اضافی از جمله وادار یا بست‌های U شکل نبوده و دیوارها به سادگی در محل تقاطع چیده می‌شوند و با کمک نوارهای وال‌مش با هم یکپارچه می‌گردند.

در گذشته در محل اتصال دو دیوار از روش هشت‌گیر کردن دیوارها استفاده می‌شد تا دیوارها به خوبی به یکدیگر متصل و در هم قفل شوند. در این روش امکان بروز تنش‌های کششی در درون صفحه دیوارها و همچنین اعمال نیروی عمود بر صفحه به یکی از دیوارها توسط دیوار دیگر وجود دارد و استفاده از این روش در پیش نویس ویرایش پنجم استاندارد 2800 ممنوع اعلام شده است. در استفاده از روش وال مش نیازی به استفاده از این شیوه نبوده و کافی است دو دیوار در محل اتصال‌شان به یکدیگر به کمک اجرای وال مش تسلیح شوند. در این حالت دو دیوار به طور جداگانه با استفاده از وال مش تقویت می‌شوند و در محل اتصال نیز برای جلوگیری از ایجاد ترک یک نوار وال مش L شکل نصب می‌گردد
در صورتی که دیوار دارای درب و پنجره یا سایر بازشوها باشد نیازی به اجرای وادارهای قائم در اطراف بازشو نیست. با این حال، باید در لبه بازشوها و دور تا دور آن نوار وال‌مش اجرا شود.

با توجه به اینکه تمام مراحل اجرای وال مش بعد از اتمام دیوارچینی انجام می‌شود، بهترین راهکار جهت مقاوم‌سازی دیوارهای از پیش اجرا شده وال‌مش است.