نماینده انحصاری شبکه الیاف وال مش در کرمان
وال مش یک راهکار نوین مطابق پیوست ششم آیین نامه 2800، برای مهار لرزه ای دیوارهای غیرسازه ای در ساختمانها است. در این راهکار، نوارهای مش فایبرگلس روی دیوار قرار گرفته و یک پلاستر معدنی روی آن اجرا می شود. ترکیب حاصل یک کامپوزیت سیمانی توانمند ایجاد می کند که دیوار را در برابر لنگر حاصل از نیروی برون صفحه زلزله مستحکم می کند.
وال مش در رده فناوری کامپوزیت های سیمانی مسلح شده با پارچه (FRCM) است و مبانی تئوریک و محاسباتی آن در ACI549 ارائه شده است. راهکار وال مش جایگزینی برای روش سنتی وال پست در مهار لرزه ای دیوارها است.
مزایا:
1- حذف والپست و میلگرد بستر
2- کاهش هزینه ها
3- افزایش سرعت اجرا
کاهش هزینههای پروژههای ساختمانی با وال مش:
در پروژههای ساختمانی، کنترل هزینهها یکی از مهمترین چالشهایی است که پیمانکاران و کارفرمایان با آن مواجه هستند. اجرای سریعتر، کاهش مصالح اضافی و کاهش نیاز به نیروی متخصص همگی از عواملی هستند که میتوانند به کاهش هزینههای کلی پروژه کمک کنند. در اینجا به بررسی این نکات میپردازیم و توضیح میدهیم که چگونه استفاده از وال مش باعث کاهش هزینههای پروژه میشود.
1) اجرای سریعتر و کاهش هزینههای نیروی کار
مهار لرزهای دیوارها با اجرای وال مش به مراتب سادهتر و سریعتر از روشهای سنتی مانند استفاده از وال پست یا میلگرد بستر است. این موضوع باعث کاهش زمان اجرای پروژه و کاهش هزینههای نیروی کار میشود.
کاهش نیاز به نیروی متخصص: نصب وال مش نیاز به نیروی کار بسیار ماهری ندارد و پس از یک دوره آموزشی کوتاه، کارگران میتوانند آن را اجرا کنند. این موضوع هزینههای ناشی از استخدام نیروی متخصص را کاهش میدهد.
مدیریت بهینه نیروی انسانی: به دلیل اجرای سادهتر وال مش، مدیریت پیمانکاران و هماهنگی بین نیروها آسانتر میشود.
2) کاهش هزینههای مصالح ساختمانی
کاهش حجم مصالح مصرفی: وال مش نیاز به اجرای وادار و میلگرد بستر در تسلیح دیوار را حذف میکند. با حذف مقاطع فولادی سنگین و حجیم از پروژه و جایگزینی آنها با مش فایبرگلاس سبک و کمحجم، مصرف مصالح ساختمانی سنگین و حجیم کاهش مییابد. در نتیجه، هزینه کلی مصالح اولیه کاهش پیدا میکند.
صرفهجویی در خرید مصالح: قیمت وال مش و مصالح آن در مقایسه با روشهای سنتی اقتصادیتر است و هزینههای کلی خرید مصالح کاهش مییابد.
مدیریت بهتر تأمین مصالح: قبل از خرید وال مش کارشناسان وال مش مقدار دقیق مصالح مصرفی مورد نیاز پروژه شما را برآورد میکنند. این مسئله هدررفت مصالح ساختمانی را به حداقل میرساند و نیاز به سفارشهای اضافی را کاهش میدهد.
3) کاهش هزینههای بلندمدت
کاهش هزینههای بهرهبرداری: یکی از مزایای وال مش جلوگیری از ترک خوردگی نازککاری دیوار است. نوارهای مش فایبرگلاس احتمال وقوع این ترکها را کاهش میدهند در نتیجه هزینههای ترمیم این ترکها در دوره بهرهبرداری ساختمان هم کاهش پیدا میکند.
4) کاهش ریسکهای اجرایی و هزینه اصلاحات
کاهش خطای انسانی: روشهای سنتی مانند اجرای وال پست نیاز به دقت بالایی دارند و در صورت خطای اجرایی، هزینههای اصلاح و ترمیم افزایش مییابد. اما با استفاده از وال مش، ریسک اجرای نادرست کاهش مییابد و در نتیجه هزینههای دوبارهکاری کمتر میشود.
5) بهینهسازی هزینهها از طریق تأمین پایدار و مقرونبهصرفه
تولید داخلی و قیمت مناسب: وال مش تولید داخل است و قیمت مناسبی دارد، بدون اینکه از کیفیت کاسته شود.
دسترسی آسان به مصالح: به دلیل تأمین پایدار وال مش در داخل کشور، مشکلاتی مانند کمبود مصالح یا افزایش ناگهانی قیمتها کمتر دیده میشود که به مدیریت هزینههای پروژه کمک میکند.
با توجه به این مزایا، وال مش نهتنها یک راهحل فنی کارآمد، بلکه یک روش کاملاً اقتصادی برای کاهش هزینههای پروژههای ساختمانی است.
چرا وال مش؟
در راهکار والمش بر خلاف روش والپست نیازی به استفاده از وادارهای قائم و تیرکهای افقی نیست و تمام عملیات مربوط به آنها از جمله ساخت و آمادهسازی وادارها، اجرای لایه ضد زنگ، جوشکاری، سوراخکاری بتن، نصب پلیت در بتن و … حذف میشود.
در دیوارهای مهار شده با وال مش بر خلاف روش والپست نیازی به استفاده از میلگرد بستر نیست.
به دلیل حذف وادارها، تیرکها، صفحههای فلزی، میلگرد بستر و … در والمش، مرحله دیوارچینی با سهولت و سرعت بیشتری انجام میشود.
در راهکار وال مش در محل تقاطع دیوارها نیازی به اجرای ادوات اضافی از جمله وادار یا بستهای U شکل نبوده و دیوارها به سادگی در محل تقاطع چیده میشوند و با کمک نوارهای والمش با هم یکپارچه میگردند.
در گذشته در محل اتصال دو دیوار از روش هشتگیر کردن دیوارها استفاده میشد تا دیوارها به خوبی به یکدیگر متصل و در هم قفل شوند. در این روش امکان بروز تنشهای کششی در درون صفحه دیوارها و همچنین اعمال نیروی عمود بر صفحه به یکی از دیوارها توسط دیوار دیگر وجود دارد و استفاده از این روش در پیش نویس ویرایش پنجم استاندارد 2800 ممنوع اعلام شده است. در استفاده از روش وال مش نیازی به استفاده از این شیوه نبوده و کافی است دو دیوار در محل اتصالشان به یکدیگر به کمک اجرای وال مش تسلیح شوند. در این حالت دو دیوار به طور جداگانه با استفاده از وال مش تقویت میشوند و در محل اتصال نیز برای جلوگیری از ایجاد ترک یک نوار وال مش L شکل نصب میگردد
در صورتی که دیوار دارای درب و پنجره یا سایر بازشوها باشد نیازی به اجرای وادارهای قائم در اطراف بازشو نیست. با این حال، باید در لبه بازشوها و دور تا دور آن نوار والمش اجرا شود.
با توجه به اینکه تمام مراحل اجرای وال مش بعد از اتمام دیوارچینی انجام میشود، بهترین راهکار جهت مقاومسازی دیوارهای از پیش اجرا شده والمش است.
وال مش راهکاری نوین و خلاقانه برای مهار لرزهای دیوارهای غیرسازهای برگرفته از فناوری کامپوزیت سیمانی تسلیح شده با الیاف شیشه است. در مقایسه وال پست و وال مش باید بگوییم که به دلیل مزایای وال مش نسبت به روش وال پست مرسوم، والمش به عنوان جایگزینی مناسب برای وال پست مورد استفاده قرار میگیرد. از جمله مزایای والمش نسبت به والپست میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- دیوارهای مهار شده با استفاده از سیستم والمش، انسجام و یکپارچگی مناسبتری در برابر بارهای جانبی ناشی از نیروی زلزله از خود نشان میدهند.
- در راهکار والمش بر خلاف روش والپست نیازی به استفاده از وادارهای قائم و تیرکهای افقی نیست و تمام عملیات مربوط به آنها از جمله ساخت و آمادهسازی وادارها، اجرای لایه ضد زنگ، جوشکاری، سوراخکاری بتن، نصب پلیت در بتن و … حذف میشود.
- در دیوارهای مهار شده با وال مش بر خلاف روش والپست نیازی به استفاده از میلگرد بستر نیست.
- سرعت اجرای والمش در مقایسه با روش والپست مرسوم بالاتر است.
- به دلیل حذف وادارها، تیرکها، صفحههای فلزی، میلگرد بستر و … در والمش، مرحله دیوارچینی با سهولت و سرعت بیشتری انجام میشود.
- وال مش، در مقایسه با سایر روش های سنتی، موجب کاهش 30 تا 40 درصد هزینهها میشود.
- اجرای وال مش بسیار راحت است و یک اکیپ اجرایی نیمهماهر میتواند وال مش را به راحتی اجرا کند.
- در سیستم وال پست به دلیل اختلاف ضریب انبساط حرارتی مصالح دیوار و وادارها، با گذشت زمان، نازککاری دچار ترک خواهد شد.در حالی که در والمش به دلیل سازگاری مناسب پلاستر سیمانی یا گچی با روسازی اجرا شده روی آن، نازککاری دچار ترک نخواهد شد.
- در راهکار وال مش در محل تقاطع دیوارها نیازی به اجرای ادوات اضافی از جمله وادار یا بستهای U شکل نبوده و دیوارها به سادگی در محل تقاطع چیده میشوند و با کمک نوارهای والمش با هم یکپارچه میگردند.
- با توجه به اینکه تمام مراحل اجرای وال مش بعد از اتمام دیوارچینی انجام میشود، بهترین راهکار جهت مقاومسازی دیوارهای از پیش اجرا شده والمش است.
وال مش به عنوان فناوری نوین مهار لرزهای دیوارهای غیرسازهای، جایگزین روشهای سنتی و مرسوم شده و مزایای بسیاری در مقایسه با آنها ارائه داده است. به دلیل سرعت و سهولت اجرای والمش و هزینه کمتر آن نسبت به سایر روشها، بهرهوری پروژههای ساختمانی با استفاده از وال مش افزایش مییابد.
تفاوت پلاستر گچی و سیمانی وال مش:
در سالهای اخیر، استفاده از سیستمهای نوین تسلیح دیوارهای غیرسازهای، مانند وال مش، جایگاه ویژهای در صنعت ساختمان پیدا کرده است. یکی از اجزای کلیدی این سیستم، پلاستر مورد استفاده است که نقش مهمی در عملکرد نهایی دیوار ایفا میکند. بسته به موقعیت، نوع نازککاری و شرایط اجرایی، معمولا بین دو گزینه اصلی یعنی پلاستر گچی و پلاستر سیمانی انتخاب میشود.
اما این دو پلاستر چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند؟ کدامیک برای دیوارهای داخلی یا پیرامونی مناسبتر است؟ از لحاظ نحوه اجرا، قیمت، میزان مصرف و سازگاری با مش فایبرگلاس چه نکاتی باید مد نظر قرار گیرد؟
توری وال مش به عنوان یک سیستم تسلیح حرفهای، نقش کلیدی در مقاومسازی دیوارهای غیرسازهای ساختمان در برابر نیروهای جانبی ایفا میکند. این نیروها ممکن است ناشی از زلزله یا باد باشند که در صورت عدم تسلیح، میتوانند منجر به ایجاد ترک، شکست و آسیب جدی در دیوارهای داخلی یا پیرامونی شوند.
از آنجا که دیوارهای غیرسازهای کاربردهای متفاوتی در فضاهای داخلی و خارجی دارند، نوع نازککاری آنها نیز بسته به محل اجرا، متفاوت خواهد بود. دیوارهای پیرامونی معمولاً با توجه به اجرای نما، دارای پوششهای پایه سیمانی هستند. همچنین دیوارهای داخلی در معرض رطوبت (مانند دیوارهای حمام و سرویس بهداشتی) نیز معمولاً با پلاستر سیمانی اجرا میشوند. در مقابل، دیوارهای داخلی خشک و عمومی ساختمانها عمدتاً با پلاستر گچی پوشش داده میشوند.
به همین دلیل، پلاستر وال مش در دو نوع گچی و سیمانی طراحی و عرضه میشود تا با شرایط مختلف اجرایی، سازگار باشد. در ادامه، این دو نوع پلاستر ساختمانی را از نظر ویژگیهای فنی، اجرایی و اقتصادی با هم مقایسه میکنیم.
مقایسه نحوه اختلاط و آمادهسازی:
هر دو نوع پلاستر گچی و پلاستر سیمانی وال مش باید مطابق دستورالعمل فنی شرکت وال مش و با دقت در میزان آب مصرفی، آمادهسازی شوند.
برای پلاستر سیمانی، پس از ترکیب پودر با مقدار مشخصی از آب، باید ملات به مدت حداقل ۵ دقیقه استراحت کند تا جذب آب کامل شده و سپس دوباره مخلوط شود. این نوع پلاستر پس از آمادهسازی، حداقل تا یک ساعت قابلیت اجرا دارد و در این بازه زمانی کارپذیری مناسبی دارد. استفاده از همزن برقی برای اختلاط پلاستر سیمانی توصیه میشود.
در مقابل، پلاستر گچی حساسیت بیشتری به فرایند اختلاط دارد. اگر میزان آب به درستی رعایت نشود یا پلاستر بیش از حد هم زده شود، گیرش آن سریع میشود و زمان مفید اجرای آن کاهش مییابد. در نتیجه، برای حفظ کارایی، بهتر است پلاستر گچی به صورت دستی و با دقت بیشتری مخلوط شود.
تفاوت در نوع مش مورد استفاده:
یکی از تفاوتهای مهم بین این دو نوع پلاستر، مربوط به محیط قلیایی آنهاست. پلاستر سیمانی به دلیل حضور سیمان، محیطی قلیایی ایجاد میکند. بنابراین، مش مورد استفاده در آن باید از نوع مقاوم در برابر قلیا باشد؛ مانند مش فایبرگلاس با پوشش ضدقلیا یا مش زیرکونیادار.
در مقابل، پلاستر گچی محیطی خنثی دارد و امکان استفاده از مش ساده نوع E-glass در آن فراهم است. این تفاوت میتواند بر هزینه و انتخاب نوع توری وال مش در پروژهها مؤثر باشد.
میزان مصرف و هزینه نهایی:
از نظر مصرف وزنی، پلاستر گچی نسبت به نوع سیمانی سبکتر و کممصرفتر است. به طور متوسط، مقدار مصرف پلاستر سیمانی برای هر متر مربع مش حدود ۵ تا ۶ کیلوگرم است، در حالیکه پلاستر گچی وال مش حدود ۴ تا ۵ کیلوگرم در هر مترمربع مصرف دارد.
افزون بر این، از نظر اقتصادی نیز پلاستر گچی مقرونبهصرفهتر است و قیمت آن حدود ۳۰ درصد پایینتر از نوع سیمانی برآورد میشود. برآورد صحیح مقدار مورد نیاز از هر نوع پلاستر وال مش میتواند در مدیریت هزینه تمامشده وال مش پروژهها تأثیرگذار باشد.
نیاز به عملآوری (Curing) پس از اجرا:
از دیگر تفاوتهای مهم پلاستر گچی وال مش و پلاستر سیمانی وال مش، تفاوت در شرایط نگهداری پس از اجرا است. پلاستر گچی پس از اجرا نیازی به عملآوری یا مرطوب نگهداشتن ندارد و در شرایط معمول محیطی به راحتی خشک و سخت میشود. اما در مقابل، پلاستر سیمانی برای رسیدن به مقاومت نهایی مناسب، نیازمند عملآوری صحیح است.
پس از اجرای پلاستر سیمانی، باید سطح آن حداقل به مدت ۲۴ ساعت با پاشش آب یا پوشاندن با گونی مرطوب، در حالت نمدار نگهداشته شود. این فرآیند باعث تکمیل واکنشهای هیدراسیون سیمان میشود. توجه به این نکته فنی به ویژه در شرایط آب و هوایی گرم و خشک از اهمیت زیادی برخوردار است.
سازگاری با مش و عملکرد نهایی:
هر دو نوع پلاستر گچی وال مش و پلاستر سیمانی وال مش در شرایط آزمایشگاهی و پروژهای مورد تست قرار گرفتهاند و استانداردهای لازم از نظر چسبندگی، مقاومت نهایی و سازگاری با توری وال مش را دارا هستند. بنابراین انتخاب بین این دو، بیشتر به نوع دیوار بستگی دارد.
چطور پلاستر مناسب پروژه خود را انتخاب کنیم؟
با توجه به آنچه درباره پلاستر گچی وال مش و پلاستر سیمانی وال مش گفته شد، انتخاب نوع مناسب پلاستر برای پروژه شما بستگی مستقیمی به شرایط اجرایی، موقعیت دیوارها و نوع نازککاری دارد. اما یکی از مهمترین عوامل تصمیمگیری، برآورد دقیق مقدار مصرف هر نوع پلاستر ساختمانی بر اساس سطح دیوارها و جزئیات اجرایی است.
پلاستر وال مش در هر دو نوع گچی و سیمانی با هدف افزایش کیفیت، سرعت اجرا و دوام دیوارهای غیرباربر طراحی شده و در کنار مش فایبرگلاس استاندارد، راهحلی مطمئن برای تسلیح دیوارها در برابر نیروهای جانبی محسوب میشود.
برای اجرای دقیق و اقتصادی این سیستم، شناخت تفاوتهای فنی این دو نوع پلاستر، درک صحیح از جزئیات اجرایی و بهرهگیری از مشاوره تخصصی اهمیت زیادی دارد. شرکت فضاساخت، نماینده انحصاری وال مش در استان کرمان، آماده است تا با بررسی نقشهها و نیازهای پروژه شما، مناسبترین راهکار اجرایی را ارائه کند و همراه شما در مسیر ارتقاء کیفیت ساخت و ساز باشد.
نحوه اجرای وال مش و بررسی نکات اجرایی آن:
- دیوارچینی به صورت متعارف و بدون نیاز به اجرای وادار قائم، تیرک افقی و میلگرد بستر انجام میشود و محدودیتی در طول دیوار وجود ندارد. با توجه به این که در این روش خمش دیوار به صورت یک طرفه و در راستای قائم است نیازی به استفاده از وادار و محدود کردن طول آزاد دیوار وجود ندارد و دیوار بدون محدودیت در طول آن اجرا میگردد. همچنین به دلیل این که دیوار تنها تحت خمش قائم قرار میگیرد نیازی به مقاومسازی آن در راستای افقی نبوده و میلگرد بستر نیز در این روش حذف میگردد.
- اتصال لبه قائم دیوارها به ستون و دیوار برشی و یا هر عضو قائم سازهای دیگر در سازه باید به گونهای باشد که ممانعتی برای جابجایی نسبی اعضا به وجود نیاورد و در اتصال به تیر فوقانی باید خیز بلندمدت تیر در نظر گرفته شود. جهت عدم مشارکت دیوار در باربری جانبی، استفاده از فوم تراکمپذیر (یونولیت) در محل اتصال دیوار به تیر و ستونها (جداسازي ديوار از قاب) الزامي است.
- فاصله جداسازي ديوار از ستونها و اعضای قائم سازهای بايد برابر یک درصد ارتفاع کف تا کف طبقه باشد.
- فاصله جداسازي ديوار از سقف و تیر فوقانی بايد برابر با حداکثر خيز درازمدت تير و یا 25 ميليمتر (هر کدام که بیشتر بود) باشد.
- پیش از اجرای پلاستر روی دیوار، بستر زیرین پلاستر با پاشش آب مرطوب میشود.
- برای اجرای والمش، ابتدا یک لایه پلاستر (سیمانی یا گچی) به ضخامت 2 تا 3 میلیمتر در محل مورد نظر روی دیوار به صورت پاششی با دست یا با دستگاه اجرا میشود. سپس نوارهای مش فایبرگلاس به صورت قائم روی پلاستر نصب شده و لایه پلاستر نهایی روی نوارهای مش اجرا میشود.
- به دلیل ماهیت رفت و برگشتی نیروی باد و زلزله، تسلیح دیوار با استفاده از وال مش باید در هر دو سمت دیوار انجام گیرد. همچنین این نوارها باید در دو سمت دیوار روبروی یکدیگر نصب شده باشند.
- در صورتی که دیوار دارای درب و پنجره یا سایر بازشوها باشد نیازی به اجرای وادارهای قائم در اطراف بازشو نیست. با این حال، باید در لبه بازشوها و دور تا دور آن نوار والمش اجرا شود.
- در گذشته در محل اتصال دو دیوار از روش هشتگیر کردن دیوارها استفاده میشد تا دیوارها به خوبی به یکدیگر متصل و در هم قفل شوند. در این روش امکان بروز تنشهای کششی در درون صفحه دیوارها و همچنین اعمال نیروی عمود بر صفحه به یکی از دیوارها توسط دیوار دیگر وجود دارد و استفاده از این روش در پیش نویس ویرایش پنجم استاندارد 2800 ممنوع اعلام شده است. در استفاده از روش وال مش نیازی به استفاده از این شیوه نبوده و کافی است دو دیوار در محل اتصالشان به یکدیگر به کمک اجرای وال مش تسلیح شوند. در این حالت دو دیوار به طور جداگانه با استفاده از وال مش تقویت میشوند و در محل اتصال نیز برای جلوگیری از ایجاد ترک یک نوار وال مش L شکل نصب میگردد
- پس از اجرای لایه پلاستر، باید نبشیهایی که برای مهار حرکت برون صفحه دیوار در نظر گرفته شدهاند، در بالا و پایین دیوار نصب شوند. نصب این نبشیها میتواند به کمک پیچ و رولپلاک و یا چسب انجام گیرد. در سیستم وال مش برای اتصال نبشی به تیر فوقانی از چسب اپوکسی وال مش استفاده میشود. بهرهگیری از چسب اپوکسی وال مش در مقایسه با استفاده از میخکوبی یا پیچ و رولپلاک مزایای فراوانی دارد.
- افزایش سرعت، کاهش هزینههای اجرا، عدم آسیب به تیر یا سقف فوقانی در اثر میخکوبی یا سوراخکاری و … از جمله مزایای بهرهگیری از چسب اپوکسی وال مش جهت اتصال نبشی به تیر است.
- قبل از اجرای چسب اپوکسی باید آمادهسازی سطح بتن و نبشی گالوانیزه به طور مناسب انجام شود. سطح بتن باید با استفاده از روشهای مناسب مانند سایش از هرگونه آلودگی از جمله گرد و غبار، روغن، چسب و … تمیز گردد. نبشیهای گالوانیزه نیز باید با استفاده از محلول مناسب شست و شو تمیز شوند. همچنین باید توجه شود تا بتن به طور کامل خشک شده باشد و هیچ گونه رطوبتی در سطح اتصال نبشی با بتن وجود نداشته باشد.
- چسبهای اپوکسی حداقل 24 ساعت قبل از اجرا باید در محیطی با دمای مناسب (20 تا 30 درجه سانتیگراد) قرار گیرند. همچنین سطوح بتن و گالوانیزه نیز در هنگام اجرای چسب اپوکسی باید دارای دمای مناسب باشند.
- در صورتی که حداقل 5 سانتیمتر از پایین دیوار داخل کفسازی قرار بگیرد نیاز به اجرای نبشی در پایین دیوار است.
- باید توجه شود لایه پلاستر گچی یا سیمانی نباید روی نبشی اجرا شود تا از حرکت درون صفحه دیوار جلوگیری نکند.
- کیسههای پودر پلاستر گچی و سیمانی باید در محیط مناسب و به دور از رطوبت نگهداری شوند.
جهت مسلح نمودن دیوارهای جانپناه میتوان از وال مش استفاده نمود. الیاف شیشه اجرا شده روی دیوار جانپناه باید به کمک تسمه در دو طرف به دال سقف و وجه بیرونی تیر مهار شود. طول تسمه باید حداقل 10 سانتیمتر از عرض نوار الیاف بیشتر باشد. برای پایدارسازی دیوار بالکن نیز میتوان از وال مش طبق نکات ذکر شده در این بند استفاده نمود.
راز ترک نخوردن نازک کاری
ترکخوردگی دیوارها یکی از مشکلات رایج در ساختمانسازی است که میتواند بر زیبایی، دوام و حتی ایمنی سازه تأثیر بگذارد. توری فایبرگلاس وال مش، به عنوان یک راهکار کارآمد در تسلیح دیوارهای غیرسازهای، علاوه بر افزایش مقاومت در برابر نیروهای جانبی مانند زلزله، نقش مهمی در جلوگیری از ترکخوردگی دارد. این توری با توزیع تنشها در سطح دیوار، از تمرکز تنش در نقاط حساس جلوگیری کرده و دوام و پایداری دیوار را افزایش میدهد.
انتخاب توری فایبرگلاس مناسب و اجرای صحیح آن، تأثیر قابلتوجهی بر افزایش عمر مفید و کاهش هزینههای نگهداری ساختمان دارد.
در سیستم وال پست به دلیل اختلاف ضریب انبساط حرارتی مصالح دیوار و وادارها، با گذشت زمان، نازککاری دچار ترک خواهد شد.در حالی که در والمش به دلیل سازگاری مناسب پلاستر سیمانی یا گچی با روسازی اجرا شده روی آن، نازککاری دچار ترک نخواهد شد، در نتیجه هزینههای ترمیم ترکها در دوره بهرهبرداری ساختمان هم حذف خواهد شد. و این یکی از مزیت های مهم وال مش نسبت به والپست می باشد.
عملکرد والمش بعد از شیارزنی
صحنه ای گویا از یکپارچگی در آستانه فروپاشی. همانگونه که مشاهده میشود، دیواری که برای عبور تاسیسات به میزان زیادی تخریب شده، اما همچنان ایستاده است. دلیل این پایداری معجزهآسا، وجود همان شبکه سفیدرنگ والمش است این شبکه تمامی بخشهای دیوار را در یک قالب واحد ادغام میکند. حتی اگر ۷۰٪ از دیوار تخریب شود، ۳۰٪ باقیمانده که توسط این شبکه یکپارچه پشتیبانی میشوند، میتوانند وزن کل بخش تخریب شده را تا زمان ترمیم، تحمل کنند. این شبکه مانند یک “تار عنکبوت بسیار مقاوم” عمل میکند که حتی اگر چندین رشته آن پاره شود، شبکه کلی به دلیل توزیع نیرو در سایر رشتهها، همچنان پابرجا میماند.. والمش در اینجا تنها یک لایه تقویتی ساده نیست؛ بلکه به عنوان یک “چارچوب احیاگر” عمل کرده که با توزیع مجدد نیروها در سراسر دیوار، از فروافتادن تک تک قطعات جلوگیری میکند. این صحنه، برتری مطلق مسلحسازی با وال مش را در مقابل سایر روشها را نشان میدهد.
حالا فرض کنید به جای والمش،از روشهای دیگر مانند میلگرد بستر استفاده شده بود. در این صورت، این سطح از تخریب به معنای فروپاشی قطعی دیوار بود.
به وضوح مشاهده میشود که والمش نه تنها برای جلوگیری از ترکها، بلکه برای حفظ ایمنی و تمامیت دیوار در برابر آسیبهای جدی و غیرمنتظره نیز ضروری است.
ترمیم این ناحیه آسیبدیده کاملاً امکانپذیر و ساده است. پس از عبور لوله از محل موردنظر، کافی است روی بخش بریدهشده، یک قطعه مش فایبرگلاس جدید با میزان همپوشانی مناسب (مطابق با دستورالعمل اجرا) به همراه پلاستر وال مش اجرا گردد. این اقدام، یک اتصال مجدد مؤثر ایجاد کرده و باعث میشود یکپارچگی شبکه وال مش حفظ شود.
در واقع، این روش ترمیمی باعث میشود که ناحیه آسیبدیده دوباره به بخشی فعال از سیستم مقاومسازی تبدیل شود و عملکرد مورد انتظار از وال مش کاملاً بازگردد. اجرای اصولی این ترمیم، تضمین میکند که سیستم تقویتی دچار افت کیفیت یا کاهش عملکرد نخواهد شد.
این صحنه یک دلیل محکم برای استفاده از این تکنیک در تمامی پروژههای ساختمانی، بهویژه در مسیرهای عبور تاسیسات است. والمش تنها یک گزینه نیست، بلکه پوشش بیمه دیوارهای شما در برابر حوادث و تخریبهای غیرقابل پیشبینی است.
عمر مفید 50 ساله مش
توری وال مش به عنوان یک سیستم تسلیح حرفهای، نقش کلیدی در مقاومسازی دیوارهای غیرسازهای ساختمان در برابر نیروهای جانبی ایفا میکند. این نیروها ممکن است ناشی از زلزله یا باد باشند که در صورت عدم تسلیح، میتوانند منجر به ایجاد ترک، شکست و آسیب جدی در دیوارهای داخلی یا پیرامونی شوند.
الیاف شیشه به طور ذاتی در برابر محیطهای قلیایی آسیبپذیر هستند. زمانی که این الیاف در معرض مواد قلیایی قرار میگیرند، دچار خوردگی شیمیایی میشوند و به تدریج مقاومت و استحکام خود را از دست میدهند. این موضوع بهویژه در کاربردهای ساختمانی که سیمان به عنوان یک متریال اصلی حضور دارد، بسیار چالشبرانگیز است.
سیمان به دلیل خاصیت قلیایی بالایی که دارد، میتواند به طور مستقیم باعث تخریب الیاف شیشه شود. این تخریب به معنای کاهش کارایی و عمر مفید مش فایبرگلاس در دیوارهای ساختمانی است که میتواند خطرات جدی برای ایمنی سازه ایجاد کند؛ بنابراین، اگر بخواهیم از مش فایبرگلاس زیرکونیادار بهعنوان یک تقویتکننده مؤثر در ساختمان استفاده کنیم، باید چارهای برای این چالش اندیشید..
راهحل این مسئله، استفاده از الیاف شیشه مقاوم در برابر قلیا (AR Glass) است که با ترکیب اکسید زیرکونیوم (زیرکونیا) در فرمولاسیون آن تولید میشود. زیرکونیا بهعنوان یک ماده مقاوم در برابر خوردگی، مانعی برای تأثیر مخرب مواد قلیایی بر الیاف شیشه ایجاد میکند و دوام و کارایی مش را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
به همین دلیل است که استانداردهای ساختمانی، از جمله آییننامه 2800، استفاده از مش فایبرگلاس زیرکونیادار را توصیه میکنند. این نوع مش نه تنها میتواند در برابر محیط قلیایی مقاوم بماند، بلکه عملکردی پایدار و مطمئن را در تسلیح دیوارهای ساختمانی ارائه میدهد.
اگر مش فایبرگلاس در محیطهای سیمانی به کار برده شود، شرایط خاصی ایجاد میشود که نیاز به مقاومت در برابر قلیا را ضروری میکند؛ برای مثال: در سرویسهای بهداشتی یا آشپزخانهها، که معمولاً کاشیکاری میشوند و روی مش با ملات ماسه و سیمان پوشانده میشود.
در نمای ساختمان، که به دلیل سنگکاری، مش با دوغاب سیمانی در تماس مستقیم قرار میگیرد.
در این موارد، استفاده از مش مقاوم در برابر قلیا (مش فایبرگلاس زیرکونیادار) کاملاً ضروری است. این نوع مش میتواند دوام و کارایی طولانیمدت را در محیطهای قلیایی تضمین کند، اما در دیوارهای داخلی ساختمان، معمولاً گچکاری صورت میگیرد و گچ و خاک روی مش را میپوشاند. از آنجا که گچ خاصیت قلیایی ندارد، در این شرایط نیازی به استفاده از مش فایبرگلاس زیرکونیادار نیست. بهجای آن میتوانید از مش فایبرگلاس ساده (E-glass) استفاده کنید که گزینهای مقرونبهصرفهتر است.
اهمیت ترمیم استاندارد والمش پس از عبور تاسیسات
یکی از دغدغههای مجریان و ناظران پروژههای ساختمانی در اجرای وال مش، نحوه اجرای آن در محل عبور تاسیسات است. این چالش زمانی مطرح میشود که پس از اجرای نوارهای فایبرگلاس روی دیوار، نیاز به شیارزنی یا نصب تجهیزات تاسیساتی مانند لولهها، جعبههای برق یا تابلوهای کنترلی به وجود میآید و این عملیات باعث پارگی یا آسیب به نوارها میشود. این شیارزنیها باعث برهم خوردن یکپارچگی و پیوستگی مصالح دیوار شده و میتواند عملکرد تقویتی سیستم را مختل کند. در نتیجه، استحکام و صلبیت دیوار که برای مقابله با نیروهای جانبی مانند زلزله حیاتی است، به شدت کاهش مییابد. چنین دیواری در برابر ارتعاشات ناشی از زلزله، عملکرد مناسبی نخواهد داشت و ممکن است به سرعت ترک خورده و حتی فرو بریزد که این امر علاوه بر خسارت مالی، جان ساکنان را نیز به شدت تهدید میکند.
با این حال، ترمیم این ناحیه آسیبدیده کاملاً امکانپذیر و ساده است. پس از عبور لوله از محل موردنظر، کافی است روی بخش بریدهشده، یک قطعه مش فایبرگلاس جدید با میزان همپوشانی مناسب (مطابق با دستورالعمل اجرا) به همراه پلاستر وال مش اجرا گردد. این اقدام، یک اتصال مجدد مؤثر ایجاد کرده و باعث میشود یکپارچگی شبکه وال مش حفظ شود.
در واقع، این روش ترمیمی باعث میشود که ناحیه آسیبدیده دوباره به بخشی فعال از سیستم مقاومسازی تبدیل شود و عملکرد مورد انتظار از وال مش کاملاً بازگردد. اجرای اصولی این ترمیم، تضمین میکند که سیستم تقویتی دچار افت کیفیت یا کاهش عملکرد نخواهد شد.
در شرایطی که به هر دلیل نوارهای وال مش در زمان اجرای تأسیسات دچار آسیب یا قطعشدگی شوند، اجرای ترمیم به صورت اصولی و مطابق با دستورالعمل فنی وال مش کاملاً ضروری است. همانطور که پیشتر اشاره شد، این ترمیم با استفاده از یک قطعه مش فایبرگلاس انجام میشود که روی ناحیه آسیبدیده به صورت همپوشان قرار میگیرد.
اما مطابق با دستورالعمل اجرای وال مش، جزئیات دقیق طول همپوشانی برای نوار ترمیمی به این صورت است:
در محیطهای گچی، نوار ترمیمی باید از هر طرف محل بریدگی، حداقل ۲۰ سانتیمتر همپوشانی داشته باشد.
در محیطهای سیمانی، طول همپوشانی باید از هر طرف حداقل ۳۰ سانتیمتر باشد.
اجرای این همپوشانی با رعایت دقیق این ابعاد، باعث میشود اتصال مش فایبرگلاس به دیوار کاملاً محکم و پیوسته باشد و عملکرد مقاومسازی وال مش، حتی پس از ترمیم نیز به طور کامل حفظ شود.
رعایت جزئیات فنی و اجرای صحیح ترمیم نوارها در صورت تداخل با تأسیسات، تضمین میکند که عملکرد تقویتی وال مش حفظ شده و سازه در برابر ترکخوردگی و تنشهای موضعی مقاوم باقی بماند.
آیین نامه ها و نشریات معتبر برای استفاده از این تکنیک بهویژه در مسیرهای عبور تاسیسات تاکید دارند.
دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)